Türkiye'nin ve dünyanın içinde bulunduğu terör, insanlar arası yaşanan ayrışma, zıtlaşma, kutuplaşma durumlarına da örnek teşkil etmesi bakımından yaşadığım bir anıyı paylaşmak istiyorum.
Aralık ayının başında hızlı bir karar ile birkaç günlüğüne Belgrat (Sırbistan) gezisi yapma fırsatım olmuştu. Tek tek gezinin detaylarını anlatmayacağım ama gönül rahatlığıyla söylemem gerekiyor ki Sırbistan'a seyahat vize istemiyor ve kesinlikle görülmesi gereken bir yer.
Sanırım seyahatin ikinci gününde dayım ile yemek yemek için bir yer arar iken yer altında bir Yunan Restoran'ı dikkatimizi çekmişti. Menüyü de inceledikten sonra bu restorana girmeye karar verdik. Restoran şirin, güzel, etkileyici bir dekorasyona sahipti.
Siparişi almak için kısa boylu, geniş omuzlu, saçlarının önemli bir bölümü dökülmüş, biraz da sert görünümlü bir garson geldi. Siparişi vermeden önce Sırbistan ve Belgrat hakkında kısa bir konuşma geçti aramızda. Bu kısa konuşma sonunda dayım Türk olduğumuzu söyledi. Biraz çekingen bir söyleyiş tarzıydı bu. Kuşkusuz bunun sebebi Türkiye ve Yunanistan arasındaki "huysuz komşular" imajıydı. Dayım bu sözü söyledikten sonra kısa, net ve beni çok etkileyen bir cevap aldık: "Hmmm, insan olması benim için yeterlidir." Bu cevabı sert mizaçlı bir adamın iki elini yana açarak umursamaz bir tavırla vermesi benim daha da etkilenmeme sebep olmuştu. Tabiki bu şekilde düşünen bir garsondan kötü hizmet vermesi pek de düşünülemez. Yemeğimiz sonunda memnun bir şekilde masadan kalktık, şehir turumuza devam ettik. Elimde garsonun resmi olmasını çok isterdim. Ancak cevabından o kadar etkilendim ki fotoğrafını çekmek aklıma bile gelmedi. Bu sebeple restoranda çekildiğimiz bir kaç fotoğrafı yazının sonunda vereceğim.
Aslında bu kadar basit eğer insan olmak tüm insanlar için yeterli olsa, terör, iç savaş, ayrışma yaşanır mı? Bu örnek, dünyanın içinde bulunduğu bu kötü durumun çözümü değil midir? Politikacıların, vatandaşların bu şekilde hümanist bir tavır içinde olmaları barış içinde yaşamak için yeterli değil midir?
Sanırım fazlasıyla yeterlidir...
Siparişi almak için kısa boylu, geniş omuzlu, saçlarının önemli bir bölümü dökülmüş, biraz da sert görünümlü bir garson geldi. Siparişi vermeden önce Sırbistan ve Belgrat hakkında kısa bir konuşma geçti aramızda. Bu kısa konuşma sonunda dayım Türk olduğumuzu söyledi. Biraz çekingen bir söyleyiş tarzıydı bu. Kuşkusuz bunun sebebi Türkiye ve Yunanistan arasındaki "huysuz komşular" imajıydı. Dayım bu sözü söyledikten sonra kısa, net ve beni çok etkileyen bir cevap aldık: "Hmmm, insan olması benim için yeterlidir." Bu cevabı sert mizaçlı bir adamın iki elini yana açarak umursamaz bir tavırla vermesi benim daha da etkilenmeme sebep olmuştu. Tabiki bu şekilde düşünen bir garsondan kötü hizmet vermesi pek de düşünülemez. Yemeğimiz sonunda memnun bir şekilde masadan kalktık, şehir turumuza devam ettik. Elimde garsonun resmi olmasını çok isterdim. Ancak cevabından o kadar etkilendim ki fotoğrafını çekmek aklıma bile gelmedi. Bu sebeple restoranda çekildiğimiz bir kaç fotoğrafı yazının sonunda vereceğim.
Aslında bu kadar basit eğer insan olmak tüm insanlar için yeterli olsa, terör, iç savaş, ayrışma yaşanır mı? Bu örnek, dünyanın içinde bulunduğu bu kötü durumun çözümü değil midir? Politikacıların, vatandaşların bu şekilde hümanist bir tavır içinde olmaları barış içinde yaşamak için yeterli değil midir?
Sanırım fazlasıyla yeterlidir...
