16,17 ve 19 Mayıs tarihlerinde Zonguldak BKM Yetişkin Tiyatro Ekibi olarak oyunumuzu oynadık. Bu süreçte genellikle olumlu yorum alıyoruz fakat oyun olarak nasıldık bilemem çünkü iyi olup olmadığımızı seyirci yorumlama hakkına sahiptir; ancak sahneye çıkmanın çok keyifli olduğunu söyleyebilirim.
Sahneye çıkmak heyecanlı, eğlenceli, coşkulu bir zanaattır. Sahneye ilk adım atarken kulisteki heyecan yaşanmaya değerdir. Acaba seyirci beğenecek mi, repliğimi unutacak mıyım, ya unutursam nasıl toparlarım, bir aksilik yaşanacak mı gibi pek çok sorunun cevabını bulduğu yerdir sahne. İlk replikler aktıktan, kalp atışları normal ritmine döndükten sonra kafesinden kurtulan bir kuş gibi özgür hisseder insan kendini sahnede. Sahne senindir artık, hayal gücünün doğaçlama yoluyla da olsa gerçeğe dönüştürülebildiği yerdir. Çok da eğlencelidir. Rezil de olabilirsin ama gülerek rezil olursun. Çünkü sahnede hata yapmaktan daha doğal bir şey yoktur.
İnsan başarısını kime borçludur? Ya da daha doğrusu kime borçlu olmak ister? Aziz Nesin'in yazdığı bu oyunda cevaplamak istediği soru budur. Soruya bir boyut daha kazandıracak olursak: Erkekler başarısını kime borçlu olmak ister? Her başarılı erkeğin arkasında bir kadın var mıdır? İşte bu soruya cevap aramak isteyen Aziz Nesin usta kalemini konuşturarak Ziya'nın başından geçenleri ve hayatında yer alan kadınları konu edindiği bir yolculuğa çıkarmıştır seyirciyi.
İşte bu duygular içinde güzel bir üç oyun oldu benim için. Oyunun sahnelenmesinde oyuncuların ekip olması çok önemlidir. Sanırsam biz de bu oyunda iyi bir ekip olduk. Başta tiyatro hocam olmak üzere emeği geçen herkese çok teşekkür ederim...
Ve perde...
No comments:
Post a Comment